Blog1.jpg
Eenieder die besluit om, op welke manier dan ook, te groeien, zal weerstand voelen van zijn omgeving. Het grote cadeau dat men zichzelf geeft, gaat regelmatig gepaard met verlies van geliefden.

Er is echter geen weg meer terug voor degenen die hebben besloten om aan zichzelf te werken, om healingen te ondergaan, om te transformeren.
Vrijwel meteen worden mensen zich bewust van het feit dat beslissingen nemen vanuit hun gevoel gebeurt en niet langer met hun hoofd. Door deze verandering zijn zij niet langer gevoelig voor manipulatie en zullen zij niet in discussie gaan maar verwoorden wat zij voelen.

Doordat gevoelens zuiver en oprecht zijn, zal eenieder in de omgeving voelen dat er wezenlijk iets veranderd is. Het is voor de meeste naasten echter ongrijpbaar zolang zij willen vasthouden aan de persoon die degene was voor hij besloot om te groeien.

Voor eenieder die besloten heeft tot groei is het moeilijk om te zien dat compromissen sluiten niet langer mogelijk is. Het is niet zo dat men voortaan zijn zin door wil drijven, het is een kwestie van niet langer zichzelf kunnen verloochenen. Men gaat staan voor wie men werkelijk is. Daarin zijn geen compromissen mogelijk.

Zolang men kan aanvaarden dat groei gepaard gaat met verlies en met geliefden in liefde loslaten, zal wat onmogelijk leek vaak mogelijk blijken. Het is mogelijk om zonder veel pijn en moeite de ander los te laten, waar dat voorheen onmogelijk scheen.
De naaste waar het om gaat voelt echter dat manipulatie geen zin heeft en het wonderbaarlijke geschiedt met regelmaat: men vindt elkaar weer in wederzijds respect.

Doordat degene die kiest voor groei de ander in liefde los kan laten, voelt de ander dat hij een keuze heeft. Boosheid en verdriet beklijven niet en regelmatig kiest men eieren voor zijn geld: leven met de veranderde partner en kiezen voor Onvoorwaardelijke Liefde. Met regelmaat zien Wij dat de groei van de één het zaadje is dat bij de ander geplant wordt.

Niet iedereen heeft echter het vermogen om te zien dat groei leidt tot moeiteloosheid. Men mist het onontbeerlijke vertrouwen. Wij zien dat het gaat om vertrouwen in zichzelf, zelf denkt men dat het gaat om het gemis van vertrouwen dat de ander in hen stelt.
Zij denken te veel van buiten af.

Kiest men voor groei, dan kiest men onvoorwaardelijk voor zichzelf. Pas als men onvoorwaardelijk voor zichzelf heeft gekozen en daarmee Onvoorwaardelijke Liefde aan zichzelf schenkt, kan men Onvoorwaardelijke Liefde schenken aan eenieder die hen omringt. Men heeft dan geen vertrouwen nodig van de ander, is niet langer afhankelijk van wat een ander van hen vindt.

Het verlies van geliefden is te dragen omdat Onvoorwaardelijke Liefde voor zichzelf een grote leegte opvult, wetende dat liefde van een ander mens deze leegte nooit kan vullen.

Uit: Moeder Aarde
Door: Eleonora Gabriëls 💜😇

Ik had het gevoel dat ik dit stuk moest plaatsen: om iedereen die bezig is met groei, ontwikkeling en transformeren een hart onder de riem te steken en inzicht te verschaffen in dat wat gaande is. Dat loslaten van mensen soms noodzakelijk is omdat je gewoon niet anders kunt.

Ik heb in het begin moeite gehad om mensen los te laten: niet in de laatste plaats door onbegrip van degenen die het betrof. Het was nl niet mijn intentie hen pijn te bezorgen, maar om mijzelf pijn te besparen.
In mijn geval gingen degenen die ik los wilde laten, trekken wanneer ik afstand nam en kreeg ik veel boosheid over me heen. Zij bleven vragen wat zij verkeerd hadden gedaan en begrepen niet dat het te maken had met individuele groei.
Hierdoor kon ik niet anders meer dan het contact volledig verbreken: ik moest een duidelijke grens trekken, zowel voor de ander als voor mezelf.

Het transformatieproces is niet gemakkelijk uit te leggen aan mensen die zich niet of nauwelijks bezighouden met bewustzijnsontwikkeling en groei. Zij begrijpen niet dat het loslaten niets te maken heeft met hen, maar dat 'het' voor degene die verder groeit niet meer past: de energieën matchen niet meer en je voelt dat het klaar is en het nodig is om af te ronden zodat je verder kunt.

Loslaten is niet iets dat zich beperkt tot mijn vriendenkring maar ook doorwerkt in mijn naaste familie.
Ik heb ervaren dat onbegrip bij hen maakt dat ik gezien wordt als dat ik buiten de maatschappij sta, meewarig wordt bekeken en dat er zelfs over me wordt gesproken als dat ik niet 'spoor'.

Dit weerhoudt me er echter niet van om mijn eigen weg te gaan en voor mezelf te kiezen: het verder helpen van mensen, bewustmaken, healen en onderwijzen van mensen is wat ik het liefste doe. Pijn transformeren zodat mensen weer in contact komen met zichzelf, opnieuw liefde kunnen gaan voelen voor zichzelf en vanuit die liefde kunnen gaan leven.
Het maakt het leven zoveel mooier.

Ik heb ook gemerkt dat voor eenieder die je loslaat, een nieuw persoon in de plaats komt: mensen die voelen als soulfamily. Mensen waarmee je verder kunt groeien en waarmee echte verbinding mogelijk is.

Ik heb hier al eerder over geschreven, maar het is de kracht van de herhaling die een boodschap echt binnen laat komen.
Ik wens eenieder die zich in dit proces bevindt, in welk stadium dan ook, veel liefde en kracht 💜

Levenskracht.jpg" alt="Loslaten Levenskracht" width="200" height="300" style="float: left;" />